.:رهگذری از دیار غربت:.

یکشنبه، 27 بهمن هزار و سیصد و هشتاد و هفت - 8:55 PM

اينک باز اربعين آمده است

باز عرق شرم ، پيشاني انسانيت را نمناک کرده است ، باز بشر از وجود خويش خجالت زده مي شود و باز مثل هميشه امام رئوف و مهربان ، نگاه بخشايش گر خود را بر بشر مي تاباند . اي کاش از خجالت آب مي شديم تا اينکه وجود پاک خودمان را که جزئي از وجود امام است ، در مقابل گناه سياه نکنيم و رسم امانت را به جا آوريم . کساني که ذات پاک خود را در نزد گرگان آلوده مي برند ، روزي نه چندان دور ، پشت ديوار ندامت ، اشک حسرت بر دامن پشيماني خواهند ريخت . قرآن دوستي و محبت خاندان رسول اکرم (ص) و اهل بيت (ع) را به مسلمانان گوشزد نموده است (شوروي/23) . روشن است که دوستي لوازمي دارد و يکي از لوازم دوستي ، همدلي و همدردي با دوستان در مواقع شادی يا سوگ آنان است . شيعه اهل بيت (ع) با الگو گرفتن از فرهنگ ناب محمدي (ص) زمينه رشد و تعالي خود و ديگران را فراهم ساخته است که نتيجه آن ساختن جامعه اي مورد انتظار منجي بشريت است .

يکي از حکمت هاي عزاداري به مفهوم واقعي ، ساختن چنين جامعه اي مي باشد.

با قلب بشر مونس و دمساز ، حسين است
در خلوت دل محرم و همراز ، حسين است

جان در ره اسلام ، فدا کرد حسين
در مقتل خون ، خدا خدا کرد حسين
در سجده شکر ، سر جدا شد ز تنش
تا حق نماز را اد کرد حسين

تا پرچم تو در اهتزاز است حسين
پاينده و جاويد نماز است حسين
از خون تو آئين محمد برپاست
اسلام هم از تو سرافراز است حسين

اي آنکه تويي نتيجه صوم و صلات
هم مصحف توحيدي و هم حج و زکات
اسلام بُوَد رهين خون تو حسين
بر خون مقدست درود و صلوات

نظرات 58